ConvaTec
Stosujemy się do standardu HONcode dla wiarygodnej informacji zdrowotnej
Stosujemy się do
standardu HONcode
dla wiarygodnej
informacji zdrowotnej:
sprawdź tutaj.
Nota prawna  REJESTRACJA
Strona Główna O firmie Produkty i refundacja Dział pomocy Edukacja Strony WWW Mapa serwisu

Stomia i jej pielęgnacja
Złota Karta KonvaTec
Spotkajmy się
Troska
ConTact
Nasza Troska
Prawnik radzi
Porady chirurga
Porady pielęgniarskie
Porady rehabilitanta
Porady seksuologa
Porady ginekologa
Dietetyk radzi
Psycholog radzi
Porady kulinarne
Materialy edukacyjne
e-edukacja ConvaTec
Publikacje naukowe
Kącik medyczny
Rany i opatrunki
Wprowadzenie
Info ogolne
Kompleksowy Model Leczenia Ran
Info dla lekarzy
Doniesienia prasowe
Publikacje naukowe
info dla pacjentów
Konferencje i spotkania

Czy ze stomią można mieć dzieci? (część I)

Stomia nie przekreśla szans na posiadanie dziecka. Jednak młodzi ludzie, u których wyłoniono przetokę, często są pełni obaw co do możliwości zostania rodzicami. Chcąc rozwiać wątpliwości, odpowiadamy na najczęściej zadawane pytania dotyczące zajścia w ciążę i jej przebiegu przy chorobach jelit kończących się wyłonieniem stomii.

Kobiety ze stomią zadają sobie wiele pytań o możliwość poczęcia i szczęśliwych narodzin malucha. Mężczyźni z przetoką także mają wątpliwości, czy będą mogli zostać ojcami.

Czy kobieta ze stomią może zajść w ciążę i bez problemu ją donosić?
Nie ma medycznych przeciwwskazań, które zabraniałyby kobiecie z wyłonioną stomią zajść w ciążę i doczekać się narodzin potomka. Jednak – co trzeba podkreślić – poczęcie dziecka po takim zabiegu może być utrudnione.

Po pierwsze: ogólny zły stan zdrowia może doprowadzić do okresowego zatrzymania miesiączkowania i braku owulacji. Szacuje się, że połowa kobiet chorych na przewlekłe choroby zapalne jelit cierpi na różnorodne zaburzenia miesiączkowania, a 25% z nich – jest z tego powodu bezpłodnych.

Po drugie: powstałe w wyniku operacji wyłonienia stomii zrosty w okolicach jajowodów sprawiają, że mogą one częściowo lub całkowicie stracić swoją drożność. Komórka jajowa nie może wtedy zostać przechwycona przez strzępki jajowodów lub ma utrudnioną drogę do macicy. Po normalizacji stanu zdrowia owulacja przeważnie powraca, choć czasem dopiero po dodatkowym leczeniu hormonalnym.

Po trzecie: u kobiet z wyłonioną stomią sprawę poczęcia i donoszenia ciąży dodatkowo może komplikować fakt przyjmowania niektórych leków. Większość z medykamentów, tak jak np. sulfasalazyna lub mesalazyna, jest bezpiecznych dla płodu. Niektóre jednak, jak np. metotreksat, mogą być szkodliwe. Leki steroidowe mogą powodować zahamowanie wzrostu płodu, niską masę urodzeniową, przedwczesny poród. Przeciwwskazane jest także stosowanie niektórych antybiotyków. O stosowaniu jakichkolwiek leków w trakcie ciąży powinien zawsze decydować lekarz.

Czy mężczyzna ze stomią może mieć dzieci?
Oczywiście, że tak. Należy jednak pamiętać, że choroba nowotworowa wyniszcza organizm i zaburza funkcje prokreacyjne tak kobiety, jak i mężczyzny. Dlatego poczęcie dziecka może być utrudnione. Leki przeciwnowotworowe powodują oligospermię, czyli znaczne zmniejszenie ilości plemników w nasieniu. Dodatkowo mogą uszkadzać ich materiał genetyczny, co bywa powodem powstawania wad wrodzonych płodu. Jeżeli zatem mężczyzna jest w trakcie chemio- lub radioterapii, to para powinna stosować skuteczną antykoncepcję, a poczęcie dziecka odłożyć na później. Jeżeli podczas zabiegu operacyjnego u mężczyzny doszło do uszkodzenia nerwów odpowiedzialnych za erekcję, skutkuje to czasowym lub trwałym problemem ze wzwodem. Nie ma to jednak najczęściej żadnego wpływu na produkcję nasienia i możliwość zapłodnienia partnerki. Mężczyźni z ileostomią leczeni za pomocą sulfasalazyny lub metotreksatu muszą pamiętać, że w około 80% przypadków lek ten powoduje oligospermię, zmniejsza ruchliwość plemników i zaburza ich budowę, co może wywoływać uszkodzenia płodu. Leki te powinno się odstawić na 2-3 miesiące przed zapłodnieniem partnerki. Takie zmiany nie występują przy stosowaniu innego leku, tzw. 5-ASA. U niektórych mężczyzn z chorobą Leśniowskiego- Crohna obserwuje się obniżenie liczby plemników w nasieniu, nawet gdy nie stosują żadnych leków. Wydaje się, że w tych przypadkach dużą rolę może odgrywać aktywność samej choroby, sposób odżywiania się i tryb życia.

Czy ciąża u kobiety ze stomią uważana jest za ciążę wysokiego ryzyka?
U kobiet ze stomią obserwuje się częstsze przypadki przedwczesnych porodów i poronień, ale sam fakt posiadania stomii nie upoważnia do uznania ciąży za ciążę wysokiego ryzyka. Istotne jest stadium choroby, która była powodem wyłonienia przetoki, ogólny stan ciężarnej oraz ewentualne choroby towarzyszące.

Pod czyją opieką powinna pozostawać kobieta ze stomią, która chce urodzić dziecko?
Kobieta ze stomią, która jest w ciąży, powinna być pod stałą opieką trzech specjalistów: ginekologa, chirurga (najlepiej tego, który wyłonił u niej stomię albo innego chirurga z poradni stomijnej) oraz pielęgniarki stomijnej. Pierwsza wizyta u ginekologa powinna mieć miejsce jeszcze przed zajściem w ciążę.

W jakim okresie choroby, która doprowadziła do wyłonienia stomii, kobieta powinna starać się zajść w ciążę?
W przypadku kolostomii najlepiej jest, aby kobieta starała się zajść w ciążę dopiero wtedy, gdy choroba nowotworowa, jeżeli to ona była przyczyną jej wyłonienia, jest całkowicie wyleczona, a pacjentka nie jest już poddawana chemioterapii ani radioterapii. Leki przeciwnowotworowe oraz promienie rentgenowskie mogą bowiem uszkodzić płód. Dlatego w trakcie leczenia należy zawsze stosować skuteczną antykoncepcję. W przypadku ileostomii kobieta powinna zdecydować się na zapłodnienie w okresie remisji choroby podstawowej (choroby Leśniowskiego- Crohna lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego). Choroba może bowiem istotnie wpłynąć na przebieg ciąży. Nie zawsze jest to proste, gdyż u pacjentek, u których zaszła konieczność wyłonienia stomii, bardzo częste są zaburzenia cyklu miesięcznego. W obu przypadkach jeszcze przed zajściem w ciążę należy zasięgnąć porady ginekologa.

Czy u kobiety ze stomią istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia wad wrodzonych u płodu?
Kobiety z aktywną postacią choroby zapalnej jelit mają podwyższone ryzyko urodzenia wcześniaka lub dziecka z niską masą urodzeniową. Nie ma natomiast zwiększonego ryzyka pojawienia się wad wrodzonych czy wewnątrzmacicznej śmierci płodu. Dostępne badania wskazują natomiast, że dzieci matek, które cierpią z powodu chorób zapalnych jelit, w dorosłym życiu trochę częściej chorują na serce, nadciśnienie tętnicze oraz cukrzycę.

Czy stomia jest dziedziczna?
Stomia nie jest chorobą, więc nie jest dziedziczna. Dziedziczne mogą być natomiast niektóre choroby, które prowadzą do jej wyłonienia, np. mnoga rodzinna polipowatość jelita grubego.

Czy ciąża ma wpływ na przebieg choroby zapalnej jelit?
Niestety, tak. U ciężarnych z nieswoistym zapaleniem jelit najwięcej nawrotów choroby stwierdza się w pierwszym trymestrze ciąży oraz podczas połogu. Nawroty występują u ok. 1/3 kobiet. Jeżeli kobieta zaszła w ciążę podczas aktywnej fazy choroby, istnieje aż 50% ryzyko, że wystąpi pogorszenie jej stanu. Dlatego w ciążę powinno zachodzić się podczas remisji. Bardzo szybki przebieg choroby w ciąży jest rzadki, ale jeżeli nastąpi, stanowi duże zagrożenie dla życia matki i dziecka.

Czy w ciąży trzeba stosować specjalną dietę?
Zalecenia żywieniowe w czasie ciąży dla kobiet ze stomią są takie same jak dla innych ciężarnych. Oprócz tego należy pamiętać o zwiększeniu ilości wypijanych płynów do 4-5 litrów na dobę.
 
 
copyright © ConvaTec Polska Sp. z o.o. 2002-2010
Data ostatniej aktualizacji: 25 października 2010
Nota prawna
Webmaster