ConvaTec
Stosujemy się do standardu HONcode dla wiarygodnej informacji zdrowotnej
Stosujemy się do
standardu HONcode
dla wiarygodnej
informacji zdrowotnej:
sprawdź tutaj.
Nota prawna  REJESTRACJA
Strona Główna O firmie Produkty i refundacja Dział pomocy Edukacja Strony WWW Mapa serwisu

Stomia i jej pielęgnacja
Złota Karta KonvaTec
Spotkajmy się
Troska
ConTact
Nasza Troska
Prawnik radzi
Porady chirurga
Porady pielęgniarskie
Porady rehabilitanta
Porady seksuologa
Porady ginekologa
Dietetyk radzi
Psycholog radzi
Porady kulinarne
Materialy edukacyjne
e-edukacja ConvaTec
Publikacje naukowe
Kącik medyczny
Rany i opatrunki
Wprowadzenie
Info ogolne
Kompleksowy Model Leczenia Ran
Info dla lekarzy
Doniesienia prasowe
Publikacje naukowe
info dla pacjentów
Konferencje i spotkania

Panie doktorze, a co z seksem? (część I)

Wiele osób z wyłonioną stomią żyje w przekonaniu, że udane życie seksualne ma już za sobą. Tymczasem stomia wcale nie musi oznaczać zakończenia aktywności seksualnej czy rezygnacji z bliskiego kontaktu z partnerem. Zaprzestanie współżycia po operacji może mieć natomiast inne przyczyny, które ze stomią mają niewiele wspólnego.

Dlaczego z wiekiem tracimy zapał do miłości?
Związek dwojga ludzi ulega nieustannym przeobrażeniom. Wraz z upływem czasu zmieniają się upodobania i przyzwyczajenia partnerów oraz emocjonalne i intymne relacje między nimi. Maleje też poziom naturalnego popędu płciowego. Z wiekiem ochota na podejmowanie współżycia, jak też szybkość reakcji na bodźce seksualne z reguły słabną, a czasem wręcz całkowicie się blokują. Jest to zjawisko naturalne, dotyczące zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Potencja jest sprawą bardzo indywidualną. Niektóre osoby w wieku 70-80 lat odczuwają ciągle dużą potrzebę zbliżeń i zachowują pełną sprawność seksualną. Inne nie współżyją już w wieku 40 lat. Czasami nie mogą, a czasem po prostu nie odczuwają takiej potrzeby. Zdarza się również, że spadek aktywności seksualnej partnerów odbywa się w różnym czasie. Sytuacja, gdy potrzeby zaczynają się w znaczący sposób różnić, prowokuje konflikty, a czasem może prowadzić nawet do rozpadu związku. Wiek to tylko jeden z czynników mających wpływ na osłabienie naszej potencji.

Potencję osłabiają także:

  • choroby - w szczególności cukrzyca, miażdżyca, choroba nowotworowa, nadciśnienie tętnicze i przewlekłe infekcje,
  • otyłość,
  • niektóre leki,
  • używki - alkohol i papierosy,
  • złe ogólne samopoczucie i pesymistyczne nastawienie do życia,
  • nie najlepsza jakość związku emocjonalnego z partnerem,
  • nieregularność kontaktów fizycznych.
Prawdziwy problem pojawia się, kiedy kilka czynników zaczyna nakładać się na siebie. Na przykład - naturalny z wiekiem spadek aktywności seksualnej spotęgowany złym samopoczuciem spowodowanym chorobą oraz wpływem przyjmowanych leków. Jeśli na domiar złego zaczynamy traktować swój organizm po macoszemu - źle się odżywiamy, za dużo pracujemy, nie spacerujemy, nie wypoczywamy - to wszystko sprawia, że nawet u trzydziestolatka mogą pojawić się kłopoty z seksem. Jeśli jeszcze na dodatek palimy papierosy, a stres rozładowujemy za pomocą alkoholu, zagrożenie problemami ze sprawnością seksualną znacznie rośnie. Pamiętajmy: o ile nie mamy większego wpływu na towarzyszące naszemu wiekowi dolegliwości, o tyle styl naszego życia zależy w bardzo dużej mierze od nas samych.

Wina operacji czy psychiki?
Osoby z wyłonioną stomią przeważnie uważają, że źródłem ich niepowodzeń seksualnych jest zabieg operacyjny i sam fakt posiadania stomii. Tak jest jednak tylko w części przypadków. 50-letni mężczyzna mający stomię i uskarżający się jednocześnie na problemy z erekcją powinien szukać przyczyny swoich kłopotów także w swoim stanie ogólnym oraz chorobach, na jakie cierpi. Nadciśnienie, niewydolność krążenia, urazy i zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, cukrzyca, zaburzenia hormonalne, przerost gruczołu krokowego, andropauza czy przyjmowanie niektórych leków - mogą także być pierwotną przyczyną kłopotów z potencją. Sama operacja wyłonienia stomii, tak jak każda interwencja chirurgiczna, wiąże się z koniecznością rekonwalescencji. Choroba będąca przyczyną pobytu w szpitalu (np. choroba nowotworowa), osłabienie, ból pooperacyjny, leki, naturalna przerwa w kontaktach seksualnych - to wszystko pogarsza znacznie jakość życia w ogóle, w tym również i jakość życia intymnego. Nieregularność podejmowanych kontaktów seksualnych w okresie rekonwalescencji ma szczególnie znaczenie dla osób w starszym wieku. Przerwa w życiu intymnym, nawet kilkuletnia, dla 30-latka nie powoduje na ogół spadku popędu seksualnego. Ale jeśli sytuacja taka dotknie 60-letniego mężczyznę, może dojść do całkowitego zaniku funkcji seksualnych z tzw. nieczynności. Zasadnicza trudność w podjęciu współżycia po operacji wyłonienia stomii wiąże się najczęściej z dyskomfortem związanym z posiadaniem stomii oraz woreczka umocowanego na brzuchu. Woreczek, co prawda, jest niewidoczny pod ubraniem, lecz - co jasne - jest widoczny, gdy ubrania jesteśmy pozbawieni. Da się go również wyczuć dotykiem. Stąd u stomików pojawia się naturalny skądinąd strach przed brakiem atrakcyjności, wzbudzaniem obrzydzenia czy wręcz odrzuceniem przez partnera. Stomia i "worek" na brzuchu czynią nas w naszych własnych oczach osobami mniej atrakcyjnymi fizycznie i w jakiś sposób niepełnowartościowymi. Stajemy się mniej pewni siebie, a często nawet sami do siebie czujemy obrzydzenie. Wydaje nam się, że nasze otoczenie, nasi znajomi oraz partner mają podobne odczucia. I nie jest ważne, jak jest naprawdę.Ważne staje się to, co nam się wydaje. Brak akceptacji dla własnej cielesności czyni w takiej sytuacji nasze życie seksualne bardzo utrudnionym, a czasami wręcz niemożliwym.

Powrót do normalnego życia
Czas potrzebny na rehabilitację po zabiegu operacyjnym, również w sferze intymnej, u każdego pacjenta jest inny. Zależy przede wszystkim od wieku, ogólnej kondycji organizmu, współwystępowania chorób nie związanych ze stomią (np. cukrzyca, miażdżyca) oraz tych, które stały się przyczyną jej wyłonienia (np. nowotwór jelita). Mnogość i różnorodność tych czynników powoduje, że specjaliści, do których kierujemy się po pomoc - chirurdzy, urolodzy, seksuolodzy, psycholodzy - nie są najczęściej w stanie jednoznacznie określić momentu powrotu do pełnej aktywności seksualnej. Czasami wystarczy zaczekać, by zabliźniły się rany na ciele, czasami trzeba poczekać, by mogły zabliźnić się te na duszy. W powrocie do zwyczajnego życia konieczna jest pomoc naszego partnera (żony, męża, przyjaciela). Od niego bowiem zależy bardzo dużo. Znacznie lepiej jest, jeżeli nie unika on kontaktu fizycznego - dotyku, przytulania, obejmowania, pocałunków, prób inicjowania współżycia. W udanym związku partnerskim miłość oraz pozytywna, serdeczna postawa drugiej osoby może eliminować nasze zahamowania. W proces dochodzenia do siebie po operacji dobrze jest od samego początku zaangażować naszego partnera - na przykład prosząc go o pomoc przy ubieraniu. Jako osoby mające stomię zyskujemy wtedy pewność, że najbliższa osoba bardziej naturalnie zaakceptuje nasz zmieniony wygląd. Taka świadomość powinna przyspieszyć proces powrotu do normalnego życia, również intymnego. Jeżeli uważamy, że kłopoty po przebytej operacji wyłonienia stomii trwają mimo wszystko za długo lub jesteśmy przekonani, że są spowodowane właśnie przez nią, to powinniśmy o tym koniecznie porozmawiać ze specjalistą. Możemy zwrócić się o pomoc do chirurga, który nas operował, do seksuologa, urologa lub psychologa. Osobą, która może nam również pomóc, jest wykwalifikowana pielęgniarka stomijna.

A co, jeżeli uszkodzone zostały nerwy?
Twierdzenie, że w trakcie operacji wyłonienia stomii zawsze musi dojść do uszkodzenia nerwów kontrolujących u mężczyzn wzwód i wytrysk, nie jest prawdziwe. Tak może się zdarzyć w przypadku, kiedy operowane zmiany nowotworowe wymagają rozległej interwencji chirurgicznej. W rzeczywistości, jak to pokazują statystyki, takie przypadki nie są aż tak częste. A jeśli nawet do nich dochodzi, to nie przesądzają one, że powstałe problemy ze wzwodem są trwałe. Zresztą nawet w sytuacji wystąpienia trwałych trudności z podjęciem aktywności seksualnej w wyniku uszkodzenia nerwów kontrolujących wzwód i wytrysk, pacjent z wyłonioną stomią ma możliwość skutecznego leczenia. W takich przypadkach można zastosować np. iniekcje międzyjamowe. Zabieg polega na wstrzykiwaniu do penisa środka rozszerzającego naczynia i wywołującego erekcję. Po raz pierwszy - w celu instruktażowym - wstrzyknięcie wykonuje się w gabinecie u lekarza, potem samodzielnie - w razie potrzeby - przed stosunkiem. Innym rozwiązaniem, już chirurgicznym, jest wszczep prąciowy - który jest rodzajem implantu - protezy wszczepianej pod skórę. Zastosowanie każdej z tych metod musi być skonsultowane z urologiem, tylko bowiem on może wykonać taki zabieg.

Telefoniczne dyżury seksuologa

Dla wszystkich uczestników programu Złota Karta ConvaTec udostępniony jest bezpłatny telefon zaufania, pod którym w każdą środę, w godzinach 17.00-21.00, dyżuruje seksuolog. Jego numer można otrzymać od pracowników Działu Pomocy ConvaTec: 0-800 120-093.

 
 
copyright © ConvaTec Polska Sp. z o.o. 2002-2010
Data ostatniej aktualizacji: 25 października 2010
Nota prawna
Webmaster